Brent's Point of View
Marami na rin ang nagdaang araw simula nang huli kong makausap si Kaisler. Ayoko man pero ginawa ko ang gusto niya. Pinilit kong kahit papaano ay layuan si Miru. Sa tingin ko kasi ay iyon na lang ang kaya kong gawin para sa kanya sa lahat ng pasaning ibinigay namin ni Dad sa kanya.
Naglalakad na ako pauwi nang may matanaw ako sa hindi kalayuan. Napakunot ang noo ko at laking gulat ko nang makita ko si Miru.
Nagdalawang isip ako kung tutuloy pa ba ako sa paglalakad o babalik nalang pero nang makita ko siyang malungkot ay hindi na ako nagdalawang isip pa na puntahan siya.
Mag isa lang siyang nakupo dito sa may park at panay ang buntong hininga. Sa tingin ko ay may gumugulo sa isip niya.
"Ang lalim ata ng iniisip mo ah? Ngayon na nga lang kita makikita ulit tapos ma
Aksara